Uroczystości upamiętniające Sybiraków
„Od Sybiru po Antypody: Historia Teresy Sosnowskiej” – żywa lekcja historii
- 14.02.2025 19:40
- W poniedziałek, 2 grudnia 2024 roku, społeczność Szkoły Podstawowej im. Polskich Dzieci Sybiru w Szczepankowie miała niezwykłą okazję spotkać się z Panią Teresą Sosnowską – żywym świadkiem dramatycznych wydarzeń z czasów II wojny światowej. Pani Teresa, jako 8-letnia dziewczynka, przeżyła deportację z miejscowości Żebry, przez Śniadowo i Uzbekistan, aż do Australii, dokąd dotarła po trudnej tułaczce przez Teheran i Afrykę.
Spotkanie zgromadziło wielu znamienitych gości, w tym Starostę Łomżyńskiego Pana Lecha Marka Szabłowskiego, Panią Ninę Żyłko – wieloletnią sekretarz Związku Sybiraków oddziału w Łomży, przedstawicieli rodzin Sybiraków: Panią Elżbietę Mierzejewską, Panią Bloch i Pana Czesława Krajewskiego, a także żołnierzy Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręgu Łomża.
Uroczystość rozpoczęła się od wzruszającego momentu wręczenia Pani Teresie Sosnowskiej Medalu 95-lecia Związku Sybiraków. Aktu tego dokonała Pani Nina Żyłko, podkreślając ogromne znaczenie świadectwa, jakie niesie ze sobą historia życia Pani Sosnowskiej.
Po ceremonii uczennice szkoły, Aleksandra Pietrak i Amelia Sienicka, zaprezentowały wzruszającą interpretację utworu „Kto ty jesteś?”, która była muzycznym upominkiem dla honorowego gościa.
Następnie Pani Teresa opowiedziała zgromadzonym o swoich przeżyciach z czasów deportacji. Jej relacja była nie tylko lekcją historii, ale przede wszystkim świadectwem niezwykłej siły i determinacji w obliczu niewyobrażalnych trudności. Wspomnienia o "nieludzkiej ziemi", jak określano Syberię, wywołały w oczach słuchaczy łzy wzruszenia.
Podczas spotkania Pani Teresa przekazała spisane losy swojej rodziny w formie książki. Szczególnym wyróżnieniem obdarowała uczennice szkoły, Zosię i Krysię Żebrowskie, które odebrały egzemplarz tej cennej publikacji.
To niezwykłe spotkanie na długo pozostanie w pamięci uczestników. Było to nie tylko cenne doświadczenie edukacyjne, ale także chwila refleksji nad historią Polski i losem osób, które w wyniku wojny musiały opuścić ojczyznę.
Szkoła Podstawowa im. Polskich Dzieci Sybiru w Szczepankowie po raz kolejny udowodniła, jak ważne jest kultywowanie pamięci o przeszłości, aby przyszłe pokolenia mogły czerpać z niej mądrość i siłę.
T.A.
- Wróć do listy artykułów
Ostatnie artykuły
KRONIKA UROCZYSTOŚCI
Zawiera informacje o wydarzeniach upamiętniających wywiezionych, zagłodzonych i zamordowanych na nieludzkiej ziemi.15 X 2025 Nadanie imienia Szkoła Podstawowa im. Polskich Dzieci Sybiru
15 października 2025 roku na trwałe zapisał się w kronikach Szkoły Podstawowej w Szczepankowie. Tego dnia społeczność szkolna oraz liczni goście byli świadkami niezwykle podniosłej poruszającej uroczystości nadania placówce imienia Polskich Dzieci Sybiru, przekazania sztandaru szkoły oraz oddania do użytku nowo wybudowanej sali gimnastycznej. Był to dzień pełen wzruszeń, refleksji i dumy z lokalnej historii.
Decyzja o wyborze patrona była wynikiem wspólnej, przemyślanej pracy całej społeczności szkolnej.
– Od momentu podjęcia decyzji o nadaniu imienia Szkole Podstawowej w Szczepankowie byliśmy przekonani, że patron powinien być narodowości polskiej i reprezentować wartości ważne dla młodego pokolenia. W wyniku przeprowadzonej procedury rodzice, uczniowie i rada pedagogiczna wybrali imię Polskich Dzieci Sybiru – podkreślał Arkadiusz Twardowski, dyrektor Szkoły Podstawowej im. Polskich Dzieci Sybiru w Szczepankowie. Jak dodał, wybór ten pozwoli ukierunkować dalsze działania dydaktyczno-wychowawcze, służące wszechstronnemu rozwojowi młodych ludzi oraz uczyni szkołę rozpoznawalną i zakorzenioną w historii regionu.
Uroczystość miała szczególny wymiar także z powodu lokalnych doświadczeń historycznych. Wielu mieszkańców Szczepankowa w czasie II wojny światowej doświadczyło tragicznych losów zesłania na Syberię. Wśród zaproszonych gości była 91-letnia Irena Boryszewska z domu Cholewicka, która na Sybir została wywieziona jako zaledwie 10-letnia dziewczynka. Wraz z matką i rodzeństwem spędziła tam pięć lat, a nie wszystkim członkom rodziny dane było wrócić do ojczyzny – najmłodszy brat pani Ireny zmarł na zesłaniu.
Symbolicznym dopełnieniem nadania imienia było przekazanie sztandaru szkoły, który stał się ważnym znakiem tożsamości placówki. Jego autorką jest pochodząca z Łomży artystka Teresa Adamowska.
– To był bardzo trudny temat, bo dramatyczny, a jednocześnie adresowany do szkoły podstawowej. Postanowiłam jednak ująć go w sposób symboliczny – tłumaczyła artystka. – Na sztandarze widnieje grupa dzieci idących na zachód, ku ojczyźnie. Niosą biało-czerwoną wstążkę, aby się nie rozproszyć w śniegach i zamieciach. Nad nimi pojawia się wielki wóz – symbol podróży i losu – oraz gwiazdy, które oświetlają drogę.Doniosłą atmosferę wydarzenia dopełniła część artystyczna w wykonaniu uczniów szkoły. Program nawiązywał do dramatycznych losów mieszkańców regionu i historii zesłań na Syberię. Szczególne wzruszenie, zwłaszcza wśród obecnych Sybiraków, wywołały utwory wykonane przez chór szkolny – Hymn Sybiraków oraz pieśń Jana Pietrzaka „Jest takie miejsce, jest taki kraj”. Wiele osób nie kryło łez, a chwile te na długo pozostaną w pamięci uczestników uroczystości.
Uroczystość nadania imienia Polskich Dzieci Sybiru, przekazania sztandaru oraz otwarcia nowej sali gimnastycznej stała się nie tylko ważnym wydarzeniem szkolnym, lecz także głęboką lekcją historii i patriotyzmu. Od tego dnia Szkoła Podstawowa w Szczepankowie jeszcze mocniej wpisuje się w misję kształtowania młodego pokolenia w duchu pamięci, odpowiedzialności i szacunku dla trudnych losów poprzedników
162
Media o nadaniu imienia Szkoła Podstawowa im. Polskich Dzieci Sybiru w Szczepankowie
Szkoła Podstawowa w Szczepankowie była miejscem podniosłej i wzruszającej uroczystości nadania imienia "Polskich Dzieci Sybiru", przekazania sztandaru i oddania do użytku nowo wybudowanej sali gimnastycznej.Partnerzy
